Race tegen de klok naar Las Vegas
Voordat ik besloot af te reizen naar Amerika twijfelde ik eerst erg. De kosten voor een vliegticket waren over de €1000,- en het zou een relatief korte reis worden.Door een vliegticket te boeken met KLM vanaf Antwerpen werden de prijzen ineens een stuk intressanter. Het betekende echter wel een extra treinreis naar Antwerpen. Vanaf daar met de trein naar Schiphol, van Schiphol naar London Heathrow, van London naar Las Vegas. Ja je moet er wat voor over hebben.
Echter verliep de reis niet helemaal zoals gepland. In Amsterdam had het vliegtuig vertraging waardoor ik mijn overstap in London mistte. Eerst volgende mogelijkheid om in Las Vegas te komen; een vlucht de volgende dag naar Los Angeles en vanaf daar overstappen naar Las Vegas. Het was oudjaarsdag dat ik zou aankomen en wilde graag op tijd zijn voor oud en nieuw. Gelukkig was er een prima hotel geregeld door KLM om een nachtje in te overnachten en verder ging de reis voorspoedig.
Viva Las Vegas
Rond een uur of zeven ’s avonds landde het vliegtuig eindelijk in Las Vegas. Mees was al eerder aangekomen, had de camper opgehaald en stond me op te wachten op de parkeerplaats van het vliegveld. Spullen erin, deuren dicht en meteen door op zoek naar een plek om te overnachten.
Dat bleek nog een uitdaging. Omdat het oud en nieuw was, waren de prijzen voor overnachtingsplekken werkelijk sky high. Na wat zoeken op internet kwamen we uit bij een goedkopere optie: de parkeerplaats van een casino, verscholen onder een brug. Geen schoonheidsprijs, maar praktisch genoeg om de eerste nacht door te komen.
Lang bleef het daar niet bij. We besloten de camper achter te laten en doken direct de stad in om oud en nieuw te vieren. Las Vegas is echt een stad met 2 gezichten; je hebt mensen die er naar toe gaan voor vermaak, en mensen die helemaal aan de grond zitten doordat ze al hun geld vergokt hebben. Dat gaf een bijzondere sfeer aan de avond.
Nadat we zelf uiteraard ook nog even het casino ingedoken zijn was het om 5 uur 's ochtends tijd om de camper weer op te zoeken.'
Let's go
Na het uitslapen van onze kater en een snelle sanitaire stop bij het casino was het tijd om verder te gaan. Mees had een route uitgestippeld langs de mooiste nationale parken van Nevada, Utah en Arizona. De eerste stop: Valley of Fire State Park.
Blijkbaar waren we niet de enigen met dat idee. Nog voordat we het park bereikten stonden we ruim een uur in de file om überhaupt naar binnen te mogen. Maar eenmaal binnen was het wachten snel vergeten. We bezochten de highlights van het park, maakten een paar korte hikes en zagen hoe de zon langzaam onderging tussen de felrode rotsformaties; een indrukwekkende start van de roadtrip.
Zion National Park
De afgelopen nacht was behoorlijk fris, maar gelukkig deed de kachel zijn werk perfect. We stonden op tijd op om een Annual Pass te halen, waarmee je toegang krijgt tot alle nationale parken. Ondanks dat het winter was, bleek het in Zion National Park verrassend druk. Dat is niet zo gek: het park is relatief eenvoudig te bereiken vanuit Las Vegas.
De eerste dag verkenden we het park vooral met de camper. Amerikanen zijn gek op alles wat je met de auto kunt doen, en dat merk je hier duidelijk. Veel uitzichtpunten zijn gewoon bereikbaar zonder uit te stappen. Toch konden we het niet laten om ook te voet op pad te gaan en een aantal stukken zelf te verkennen.
Op de tweede dag trokken we echt de natuur in met een hike door een canyon. Er stroomde nog water doorheen en ondanks het waadpak was het af en toe goed opletten om geen nat pak te halen. De kou viel gelukkig mee, waardoor het een indrukwekkende en verrassend comfortabele tocht werd.
Bryce Canyon
Het volgende park dat we aandeden was Bryce Canyon National Park. We verbleven op een campground iets buiten het park. 's Ochtends voor de zon op kwam begaven we ons naar het hoogste punt om de zonsopkomst mee te maken. De Bryce Canyon is een betoverend park met prachtige rotsformaties, die door de jaren heen helemaal uitgesleten zijn door erosie
We kozen ervoor om de langste hike te lopen die er was, even te lunchen en daar achteraan ook nog de korte hike mee te pakken. Aan het eind van de dag zijn we ook nog langs de auto highlights gereden naar het hoogste punt. Vanaf hier onze weg vervolgd naar de volgende campground.
Capitol Reef
We verbleven afgelopen nacht op een camping naast het Capitol Reef National Park. Er werd gewaarschuwd bij het toilet gebouw voor de mountain lion. Deze hebben wij helaas niet gezien, maar onze camper werd wel vergezeld door hertjes.
Het Capitol Reef National Park is vernoemd naar het Capitool. Als je goed kijkt zou je het capitol moeten kunnen herkennen in één van de bolvormige rotsen. Bij het binnen gaan van elke National Park wordt je voorzien van een uitgebreide kaart met informatie en wandelroutes
We zijn gestart met de hike naar Hickman Bridge, en aansluitend Frying Pan Trail - Cassidy Arch Trail - Grand Wash Trail en weer terug naar de camper.
Aan het eind van de dag zetten we onze reis voort richting Moab. Omdat de campsites net zo duur zijn als de hotels (en het 's nachts behoorlijk vroor, en we geen verwarming hadden) besloten we om een nachtje in een hotel te verblijven.
Canyonlands & Arches
In de buurt van Moab liggen 2 nationale parken op ongeveer 45 minuten rijden. De eerste dag bezochten we Canyonlands, met je raad het al; veel canyons. Op de terugweg hebben we de off-road route genomen met de camper (wat we achteraf beter niet hadden kunnen doen). We zijn na een tocht van 3 uur weer veilig in Moab gekomen, maar het scheelde niet veel.
De volgende dag zijn we naar Arches gereden. Een National Park met veel bogen die uitgesleten zijn in de rotsen.
Contact
Sed vel nibh libero. Mauris et lorem pharetra massa lorem turpis congue pulvinar. Vivamus sed feugiat finibus. Duis amet bibendum amet sed. Duis mauris ex, dapibus sed ligula tempus volutpat magna etiam.